For the longest time I avoided doing this, I realized that I really do miss this kind of things… BLOGGING! :D

Hi! Once again, I’m back. Ang tagal ko ring iniwasan ang pagbloblog nang aking mga naiisip at nadarama at mga hinaing sa puso at buhay. Shit! Heto na naman tayo… Haha! Ito ‘yung iniiwasan ko eh. Napapasobra ako sa share. Though, I’m not really sure kung may magbabasa ba nitong blog na ‘to. I mean, may active ba na follower ko dito sa Tumblr? Parang ako na lang ata ang active rito at mga finofollow kong blogs. HAHA! XD Kasi naman ‘di ba? Kesa naman sa Facebook ako magblog? Mas nakakahiya! Hahaha! Lalo naman sa Twitter. Pakaigsi ng characters na binigay para mag-express nang ideas man lang o emotions. Leech lang! XP

BTW, akala ko puro ebooks na lang ang aatupagin kong basahin ngayong summer Hindi pala, dahil naadik ako magbasa ng mga shoujo mangas. At narealize ko lang kung gaano sila kaaliw basahin. HAHA! Sobrang to good to be true ‘yung mga story. Parang, sana talaga mangyari ‘yung mga ganung bagay sa totoong buhay. How I wish lang ‘di ba? :D Dahil dyan, unti unti na namang bumabalik ang pagkahopeless romantic ko. Shit ‘di ba? Kahit anong isip ko na hindi ko pa time para magkalovelife, e shit naman… Lahat na lang nang nababasa ko at nakikita ko at napapanood ko at naiisip kong mga storyang pwedeng isulat e tungkol sa lovelife!! Ano ba! Lubayan mo na ko romantisismo! Wag mo kong malapit lapitan kung wala ka pa namang ilalaan na taong magmamahal sa’ken!! HAHAHA! XD SYYEEET… Mananahimik na ko! Heto na naman ako. Nakakahiya na naman. WAHAHA! XD XD Hirap talaga iwasang masabi ‘tong mga ganitong bagay. Malapit na kasi magpasukan eh. Connection? Chos.

I’m hoping for the better this next school year. Sana mas maging maganda pa ang college life ko this school year. :))))) Sana pansinin na ko ng crush ko. Charot. Tama na nga… Matagal tagal na naman bago ako maggaganito. Nahihiya na naman ako sa sarili ko at sa mga pinagsasasabi ko rito. HAHA!

See ya friends! :D